Home
Home who-am-i Spoken? cases equipment Methodes films

Investigating the Paranormal

   

CASE 3 - Oktober 2006

Jan de Raadtkade



Rond 1965 is een groot deel van de oude kern van Hoogvliet afgebroken om plaats te maken voor een winkelcentrum. Slechts een deel van de dijk, de dorpskerk (zie case 2) en een paar korte straatjes werden dit lot bespaard.
In een van die straatjes staat het  kleine huisje waar we ons 3e onderzoek hadden.

De moeder en zoon (ongeveer 4 jaar) waren overtuigd van een aanwezigheid in het huis, onder andere omdat de zoon niet op zijn kamer wenste te slapen en er met enige regelmaat een vochtplek op het plafond van de woonkamer zichtbaar werd. We werden een avond opgeroepen om te onderzoeken wat er in het huis aan de hand was, de zoon was op die avond elders aan het logeren.


Vooral nog aangestoken door  wat we op tv zagen in het tv programma Most Haunted gingen we op vrijwel identieke wijze aan het werk om antwoorden te krijgen. Dat hield dus in dat we bijna in zijn geheel gingen hangen aan een medium,
Deze ging een tijdje alleen in de slaapkamer zitten, en later gingen we met z’n allen in de  woonkamer een soort seance houden.

Na een kwartier werd besloten om met z’n allen in de woonkamer te gaan zitten en de medium aan het woord te laten. Voor ongeveer een uur lang kwamen er bij hem beelden door van een oudere man die -naar alle waarschijnlijkheid- de vorige bewoner was en in het huis een fatale hartinfarct kreeg.
Verschillende namen kwamen do, die we in de videoreportage vanzelfsprekend hebben weggepiept, daar directe familieleden van de bewoner nog in leven zouden kunnen zijn.

Zowel de rest van de video als de audio opnames leverden totaal geen enkele resultaten op waarmee we een of andere paranormale stempel op het huis, of de avond konden plakken.


Voor zover ik weet is het gezin inmiddels uitgebreid en verhuisd.

Naast de dorpskerk bevind zich een klein straatje met huizen uit het begin van de 20e eeuw. In een van deze piepkleine woninkjes woonde een jong gezin waarvan de moeder en haar zoon meenden dat ze niet alleen in het huis waren.