Home
Home who-am-i Spoken? cases equipment Methodes films

Investigating the Paranormal

   

CASE 5 - april 1997

Kasteel Ravestijn


Net als het heksepaadje zullen we dus hier te maken hebben met een onderzoek in de grotendeels open lucht.
Overdag was ik al eens wezen kijken naar de situatie, om na te kijken waar we dadelijk wel, en waar we absoluut niet konden lopen in het pikkedonker.

De ruïne ligt op een privéterrein, en daarom moesten we toestemming vragen. Die toestemming kregen we, mits we 50 euro betaalden. dit zou de eerste, en meteen de laatste keer zijn dat we ergens betaalden om te mogen onderzoeken. We zouden 2 mediums meenemen die nacht: naast de vaste kracht zou ook de bewoonster van onze vorige case meegaan. We hadden derhalve afgesproken dat tijdens het onderzoek beide niet met elkaar mochten communiceren of samen in 1 vertrek zijn tot het slot van het onderzoek. Op die manier zouden er twee aparte verklaringen gaan komen waarbij we achteraf konden nagaan of die verhalen op een of andere wijze raakvlakken zouden hebben.

Bij aankomst werden er twee groepen gemaakt, elk met hun ' eigen' medium. De enige ruimte die nog op een of andere wijze kon worden afgesloten was een klein rond kamertje in de voet van een van de torens. Deze kamer werd door beide teams gebruikt zodat het medium in alle rust alles op zich kon laten afkomen.


Na ongeveer een 3 kwartier per sessie werd nog de enig andere redelijk ‘overdekte’ ruimte bezocht, namelijk de wenteltrap in een van de andere torens.
Daarna werden de aantekeningen van de beide mediums naast elkaar gelegd. De enige overeenkomst was dat beiden een dame ‘zagen’… alleen de ene zag een dienstmeid in een wit/blauwe jurk, de ander een dame in een zwarte jurk. Veel hadden we daar dus niet aan.

Hoewel we betaald hadden tot middernacht kwam de beheerster een dik uur voor afloop vragen of we wilden vertrekken.

Ondanks dat het pand er uit zag als een spookkasteel/ruïne leverde de avond niets concreet op.

Gelegen in Heenvliet zijn dit de overblijfselen van een versterkte woning uit de middeleeuwen. Nadat het in 1572 door de watergeuzen werd platgebrand staan slechts de 4 muren van het rechthoekig verblijf nog overeind plus 2 torens.
Volgens sommigen heeft, voor de ruïnering van het kasteel, de van ketterij beschuldigde Heenvlietse
pastoor Merula hier een tijdje gevangengezeten.
Nadat het in 1959 en 1965 gerestaureerd werd kwam het in eigendom van de stichting Stede en Vrije Heerlykheyt in Heenvliet.